Bu yazı, akademide bugün gelinen noktada “herkesin Karac’oğlan’ı kendine” tarzında bir yaklaşımın hâkim olmasından dolayı kaleme alınmıştır. Elbette yazının ortaya çıkmasında başlıktan da açıkça anlaşılacağı üzere, İsmet Özel gibi töreli büyük bir mütefekkir şairin de tesiri oldukça fazladır. Zira Özel, şiiri hayatın merkezine yerleştirmiş ve söztöresini (poetika) yazacak kadar da şiire farklı açılımlarda bulunmuş ender şairlerden biridir. Bizim açımızdan en kıymetlisi ise O, şiirin çağdaşlığını töreli addedilen ürünlere bağlılığı nispetinde görür. Bu yüzden Yûnus Emre ve Karac’oğlan’ın şiirleri üzerinden de ayrıca okumalar yapar. Çünkü ona göre bu şairler, varlığımızı şiire borçlu olduğumuz bir coğrafyada Türk şiirinin zirve şahsiyetleridir.  Dolayısıyla onun bu okumaları, akademik bakımdan da bize alanda eşine az rastlanılır bir misal sunar. Bu bağlamda akademide, özellikle de meselelerinin hakikatine vâkıf olabilmek gayesiyle yapılacak çalışmalarda bu tarz konuşmaların misal alınması oldukça yerindedir.